مدیریت روستایی در ایران معاصر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استاد بخش جامعه شناسی دانشکده اقتصاد،مدیریت و علوم اجتماعی دانشگاه شیراز

چکیده

قدرت به عنوان وسیله ای در دست مدیریت روستا،پدیده ای کاملا پویاست.تاریخ معاصر روستاهای ایران نشان میدهد که قدرت در نقش یک پدیده کنترل کننده امور روستایی،در سه مقطع زمانی به شکلهای مختلف اعمال شده است. در دوره پیش از اصلاحات ارضی341،قدرت در جهت حفظ منافع مالکانفبه کدخدایان تفویض شد. در واقع در این مقطع،کدخدایان ابزار حفظ نظم در روستاها بودند.در دوران بین اصلاحات ارضی تا انقلاب اسلامی 1357 ،با فروپاشی قدرت بزرگ مالکان د رایران،پدیده کد خدایی کمرنگ و به شکل دهبان و نمایندگی دولت در روستا درآمد.دهبان در حکم یک نماینده رسمی،مجری اوامر دولت در روستا بود.پس از انقلاب اسلامی،متاثر از جو انقلابی،نهاد جدیدی در روستاها تحت عنوان شورای اسلامی روستا به وجود امد که کنترل نظم در روستاها را بر مبنای قدرت مشارکت مردمی مطرح کرده است. مقاله حاضر به این نتیجه رسیده است که حفظ نظم روستایی در هر سه دوره مشکلات خاص خود را داشته و امروز نیز روستاهای ایران با وجود دارا بودن نهادی رسمی برای مدیریت روستا از یک خلا مدیریتی رنج می برند. انچه میتواند راه حل این معظل اجتماعی باشد،پیوند زدن نهاد کنترل روستایی مردمی با ساختار رسمی جامعه است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Rural Management in Contemporary Iran

نویسنده [English]

  • A Lahsaei zadeh
چکیده [English]

As a means available to rural management, authority is a fully dynamic phenomenon. The contemporary history of Iranian villages indicates that authority and power have, as controlling measures in respect of rural affairs, been practiced in various forms within three distinct time periods.
In the period before the land reforms of the year 1962, authority was conferred upon aldermen (chiefs of Villages) in line with the protection of benefits of land owners. Chiefs of villages were in fact the means of establishment and maintenance of an order in villages within the period. Within the period from land reform and the Islamic Revolution of the year 1979, the authority and power that manifested itself in the presence of chiefs of villages began to fade away along with the decline of power of major landlords in Iran and village masters were appointed as official representatives of the government. After the Islamic revolution bow ever, a new foundation was formed in villages that were called Islamic council. Islamic councils have the responsibility of controlling the affairs of villages with the authority that is based on public participation.
The present article has concluded that establishment and maintenance of order in rural communities has in all the aforesaid three periods, been involving special problems and in our days also Iranian villages suffer the absence of true management in spite of the presence of an official managerial foundation in each village. The collation to this social problem seems to be the creation of a bond between the rural controlling foundations and the overall structure of the society. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Rural management
  • Participatory Management
  • rural community
  • Chiefs of Villages